II | Als de bodem wint, winnen wij
Tweede column van klimaatburgemeester Dewy 🌼
Soms loop ik door ons voedselbos en zie ik iets wat bijna niemand opvalt: de bodem leeft. Niet alleen aan de bovenkant, maar vooral daaronder. De manier waarop de grond veert onder je voeten, de geur, de kleur, de structuur. Het lijkt klein, maar het is een wereld op zichzelf.
Toen ik begon met aanplanten dacht ik dat mulchen gewoon een dun laagje materiaal was om het onkruid te onderdrukken. Maar dat moest veel dikker dan ik ooit had verwacht. En toen dat gebeurde, begon de bodem zelf terug te praten.
Onder die dikke mulchlaag kwamen eerst woelmuizen. Veel mensen schrikken daarvan, maar zij maakten de grond luchtiger dan ik zelf ooit had gekund. Door hun gangen kreeg regenwater een plek om te zakken en konden wortels dieper groeien. En omdat de bodem door al dat werk losser werd, kwamen er ook veel meer wormen tevoorschijn.
En toen gebeurde er iets wat ik nooit had voorzien.
Met meer woelmuizen kwamen er ook meer uilen ‘s nachts en meer roofvogels overdag.
Met meer wormen en insecten kwamen er veel meer soorten vogels.
Er verschenen ook zwaluwen rond de paarden en we hebben nu zelfs 21 nestjes in de stal.
Later kwamen er groene spechten, wat betekent dat mierenkolonies een plekje hadden gevonden onder diezelfde mulchlaag.
En doordat groene spechten weer mieren aten en uilen woelmuizen, kwam vanzelf de natuurlijke balans terug. Zelfs de marter heeft zijn rol in het bos gevonden en jaagt vooral op de muizen en ratten maar we zien ook resten van de vlaamse gaai.
Het systeem regelde zichzelf, beter dan ik het ooit had kunnen plannen.
Dit is precies wat ik bedoel met: ‘Als de bodem wint, winnen wij.’
Al die dieren kwamen niet voor of door mij, ze kwamen voor de bodem. Voor een landschap dat weer leefde in plaats van alleen netjes leek. En wij kregen daar ook iets voor terug:
- De grond werd veerkrachtiger.
- Wateroverlast nam af.
- Droogte was minder heftig.
- De bodem voelde zacht in plaats van hard.
- De tuin werd rustiger, koeler en veel gezelliger.
Veel mensen zeggen tegen mij:
“Ik wil best iets doen, maar ik weet niet waar te beginnen.”
Mijn antwoord blijft hetzelfde:
Begin waar je staat.
Kijk naar je tuin, je erf, je straat.
Leg ergens eens wat bladeren neer.
Gooi gras niet weg maar onder een struik.
Laat een hoekje ongemoeid.
Plant één boom die schaduw geeft.
Of kies één plant die je een kans geeft.
Je hoeft geen voedselbos te hebben om verschil te maken.
Eén vierkante meter, of zelfs een tegel wippen kan al genoeg zijn.
De natuur herinnert je dan vanzelf aan wat zij nodig heeft en wat jij ervoor terugkrijgt.
In mijn werk als klimaatburgemeester zie ik elke dag dat kleine keuzes samen grote gevolgen hebben. Niet omdat iemand ze voorschrijft, maar omdat mensen ze zelf waardevol vinden. Het hoeft niet duur, ingewikkeld of perfect. Maar het moet gewoon ergens beginnen en vooral door dan te kijken en te genieten wordt je omgeving weer een beetje fijner.
In de komende columns vertel ik hoe we samen inwoners, dorpen, scholen, ondernemers en onze gemeente kunnen helpen om de bodem te laten winnen. Want als de bodem wint, winnen wij allemaal: met meer koelte, meer leven, meer rust en meer toekomst.
En dat begint met iets eenvoudigs: ruimte geven aan wat wil groeien.
Dewy is sinds 2025 klimaatburgemeester voor de gemeente Hoogeveen. Ze zoekt actief de verbinding tussen mens, natuur, duurzaamheid en circulair denken. Heb je vragen, ideeën of wil je ergens mee aan de slag? Spreek haar gerust aan. Als klimaatburgemeester luistert en denkt ze graag mee. Haar doel: inwoners van onze gemeente helpen bouwen aan een gezonde leefomgeving en toekomstbestendig Hoogeveen en voor iedereen.
