IV | De kracht van kleine stappen
Vierde column van klimaatburgemeester Dewy 🌼
In mijn zoektocht naar kennis leerde ik ooit enten. Voor wie het nooit gedaan heeft: enten is geen simpel klusje. Je moet een perfecte snede maken, twee levende stukken plant heel precies op elkaar aansluiten en ze zo verbinden dat de sapstromen elkaar weer vinden. Het is bijna chirurgisch werk, alleen dan met een mesje en een jonge tak.
Tijdens die lessen werd terloops verteld hoe makkelijk je druiven kunt stekken. Dat contrast bleef hangen. Waar enten finesse en aandacht vraagt, is een druif stekken bijna kinderlijk eenvoudig: een stukje snoeihout, een potje aarde, wat geduld. Ik nam een takje mee naar huis en een paar weken later zaten er wortels aan.
Daar ging een wereld open.
Een druif die normaal dertien euro kost, kun je met wat snoeihout zomaar in tientallen nieuwe planten veranderen. Dat inzicht, overvloed uit iets heel kleins, was zo krachtig dat het later de basis werd van de Stekchallenge. Waarom zouden we kennis bewaren als je er een hele gemeenschap mee in beweging kunt zetten?
Vanaf dat moment ging ik op zoek naar planten die zichzelf blijven geven. Oerprei, eeuwige moes, eeuwige spinazie, daslook. Vergeten groenten die niet elk jaar opnieuw gezaaid hoeven worden, maar gewoon doorgroeien als je ze een goede plek geeft. Verwilderingsbollen die je maar één keer plant en die elk voorjaar uit zichzelf weer kleur, voedsel en leven brengen. En alles wat te veel wordt, kun je delen.
Ik zie het ook in onze gemeente. Eén buur die begint met stekjes uitdelen. Iemand die een boom neerzet die straks schaduw geeft. Een straat die besluit een hoekje niet meer te maaien. Een school die kiest voor zaden zaaien en planten planten in plaats van stenen leggen. Kleine stappen die zich als rimpels in water verspreiden.
Wat veel mensen onderschatten, is dat deze kleine stappen betaalbaar zijn, haalbaar zijn en vooral volhoudbaar. Je kunt ze meteen doen. Geen ingewikkelde investeringen, geen stress. Gewoon beginnen en kijken wat er groeit.
En door dat “gewoon beginnen” ontstaat vanzelf een win-win-win:
- Je oogst meer dan je dacht.
- De bodem wordt sterker en rijker.
- Je hebt altijd iets om uit te delen.
Het delen is misschien wel de mooiste stap van allemaal. Een stekje in je hand is eigenlijk een uitnodiging: “Kijk, dit is voor jou en als het groeit, kun je het ook weer delen.”
In mijn rol als klimaatburgemeester zie ik dat het gesprek meestal begint met zulke kleine dingen. Niet met grote theorieën, maar met één plantje, één stek, één ervaring die mensen raken. Zo ontstaat er beweging zonder druk en zonder oordeel.
Daar zit de echte kracht van kleine stappen: iedereen kan beginnen, iedereen kan aanhaken, iedereen kan bijdragen.
Misschien begint het met een druiventakje.
Misschien met oerprei.
Misschien met een handvol bollen.
Wat het ook is: als het groeit, groeit er altijd meer mee.
Dewy is sinds 2025 klimaatburgemeester voor de gemeente Hoogeveen. Ze zoekt actief de verbinding tussen mens, natuur, duurzaamheid en circulair denken. Heb je vragen, ideeën of wil je ergens mee aan de slag? Spreek haar gerust aan. Als klimaatburgemeester luistert en denkt ze graag mee. Haar doel: inwoners van onze gemeente helpen bouwen aan een gezonde leefomgeving en toekomstbestendig Hoogeveen en voor iedereen.
